Duurzaamheid

I’ve got the blues!

Een tomatenblik dat de hele wereld afreist ligt goedkoper in de winkel dan eentje dat lokaal, om de hoek, wordt geproduceerd.
Mathias Fahy

Dit statement is griezelig herkenbaar – soms maken zowel producenten als consumenten gekke, onverklaarbare beslissingen. Maar waarom? De aard van de mensheid? Of is er iets meer…? Even terug naar het tomatenblik… het kostenplaatje van lokale, verantwoorde productie moet het afleggen tegen massaproductie omwille van de steeds groter wordende drang naar het creëen van schaaleffecten in onze economie (waarbij een kostenreductie zou worden bekomen door het produceren op grotere schaal). Dit zorgt ervoor dat “goede” zaken al snel heel duur worden en “slechte” zaken heel goedkoop: hoe verklaar je dat een BigMac half zoveel kost dan een lokaal geproduceerd slaatje? Dit geeft natuurlijk weinig incentive om onze manier van werken of leven anders en “duurzamer” in te richten. Hoe verzoenen we goedkoop met goed (voor een consument) of duurzaam met rendabel (voor een producent)? Door niet te focussen op een traditionele groene economie – maar door onze manier van zaken doen en consumeren te herdenken volgens vijf eenvoudige principes: de principes van de blauwe economie.

De kern van de zaak: ga op zoek naar nieuwe inkomstenbronnen (liever dan blind “cost cutting”) om echte economische waarde te creëren. Hoe? Door innovatief na te denken over je huidige activiteiten, ouputs en bijproducten.
Richt je activiteiten in om meerdere outputs te genereren (in tegenstelling tot het klassieke model van één input en één output) en zorg ervoor dat je deze waardeert.
In een ideale situatie is elke output waardevol, ofwel voor de eindklant, ofwel als input voor een ander proces.

Wist je dat slechts 0,2% van de koffieboon gebruikt wordt om effectief koffie te maken? De resterende 99,8% kan diene als landbouwproduct, of om biogas van te maken.

De meest extreme vorm is de circulaire logica, waarin afval niet bestaat. Hergebruik, recyclage, onderhoud, repearatie – circulaire businessmodellen zijn hot omdat ze vanuit een economische impuls ecologische en sociale meerwaarde creëren.
Dit is de kern van het BLUE-gedachtegoed: de tijd dat organisaties een duurzaamheidssectie op de website plaatsen om “erbij te horen” (remember de term greenwashing?) is lang voorbij – duurzaamheid is big business.

Duurzaam meerwaarde creëren doe je dikwijls niet alleen, maar door samen te werken in een ecosysteem van partners. Enkel dan komen al jouw outputs tot hun recht en worden ze pas echt waardevol. Het is lang geen toeval dat de chemische industrie zich “natuurlijk” organiseert in een cluster: elke organisatie is waardevol voor de andere, elke output wordt hergebruikt – geen enkele schakel is misbaar of de keten valt uit elkaar.

Heel mooi, maar bestaat dit ook echt? Hoor ik je denken. Welja…

I’ll let the video do the talking.

Bekijk jouw organisatie vanuit een blauwe bril, met passie, creativiteit en innovatievermogen – en creër de triple value waar iedereen al zo lang naar zoekt!

Bedankt voor het lezen

Contacteer onze expert

Mathias Fahy